29
Sep
12

งิ้วคณะไซ้หย่งฮง-เรื่อง”เปาบุ้นจิ้นประหารราชบุตรเขย”(2)


ก่อนหั่งคี้ฆ่าตัวตาย ได้มอบหลักฐานที่ราชบุตเขยตั่งซี้มุ่ยสั่งฆ่านางฉิ่งเฮียงโน้ยให้นางไปฟ้องกับใต้เท้าเปา หวังว่าแม่ลูกทั้งสามจะได้รับความยุติธรรม เนื่องจากชื่อเสียงเรื่องความเป็นธรรมและไม่กลัวอิทธิพลของท่าน

ฉิ่งเฮียงโน้ย จึงนำหลักฐานเข้าพบท่านเปา ท่านเปาเห็นหลักฐาน ตกตะลึงกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น เตรียมการจัดการเรื่องนี้อย่างเต็มที่

ฝั่งราชบุตรเขยตั่งซี้มุ่ย ได้ร่วมเรือนเคียงคู่กับองค์หญิง ทั้งสุขกาย สุขใจ ยศฐาบรรดาศักดิ์ อำนาจวาสนาเพิ่มพูน ด้วยคารมและรูปร่างหน้าตาของตั่งซี้มุ่ย ก็ทำให้องค์หญิงเคลิบเคลิ้มมีความสุขไปด้วย

“ท่านเปาจิ้ง มีเหตุอันใดจึงเรียกข้ามาที่ศาลไคฮง ในวันนี้….” ” ราชบุตรเขย ข้าอยากให้ท่านพบใครคนนึง…”

ท่านเปาให้ฉิ่งเฮียงโน้ยออกมาพบกับตั่งซี้มุ่ย ตั่งซี้มุ่ยตกใจตั้งตัวไม่ถูก ด้วยคิดว่า หั่งคี้ น่าจะสังหารนางและลูกไปแล้ว ฉิ่งเฮียงโน้ย เล่าเรื่องราวและนำหลักฐานต่างๆมาแสดง กล่าวโทษตั่งซี้มุ่ย ลืมบุญคุณพ่อแม่ที่ส่งเสียมาจากแดนไกลให้เข้าเมือง โกหกเบื้องสูง คิดการชั่วร้ายหวังฆ่าปิดปากนางและลูก

มีหรือที่ตั่งซี้มุ่ยจะยอมรับ หากยอมรับโทษโกหกเบื้องบนก็ไม่รู้ว่าจะมีผลอะไรตามมา มิสู้ใช้อำนาจที่ตนมีอยู่ในตอนนี้คัดง้างใต้เท้าเปาซักตั้งจะเป็นไร

ท่านเปาพยายามใช้ทั้งไม้อ่อนไม้แข็ง เกลี้ยกล่อมว่าความผิดจะลดจากหนักเป็นเบาหากรีบรับผิดในตอนนี้ อย่างให้ยศฐาบรรดาศักดิ์มาปิดกั้นความเป็นคน

“ท่านเปา นี่ก็แค่ศาลไคฮงเล็กๆ จะทำอะไรราชบุตรเขยอย่างข้าได้” “ท่านราชบุตรเขย ศาลไคฮงแม้เล็กแต่ก็ดำรงไว้ซึ่งควมยุติธรรม”…. เมื่อยังแข็งขืนอยู่เช่นนี้ ท่านเปาจึงสั่งเปิดศาลไคฮง พิจารณาคดี

“ตั่งซี้มุ่ย! เจ้ายังไม่ยอมรับผิดอีกหรือ” “เปาจิ้ง! เจ้ากล้าทำอะไรข้า”

เมื่อท่านเปาเริ่มเอาจริง ตั่งซี้มุ่ย ยิ่งร้อนรน เมื่อยิ่งร้อนรน ก็ยิ่งวางอำนาจ อ้าตำแหน่ง อ้างยศ อ้างแม้กระทั้งชุดตำแหน่งราชบุตรเขย

ท่านเปาจึงนำดาบอาญาสิทธิ์ที่ได้พระราชทานจากฮ่องเต้ให้ดู ตั่งซี้มุ่ยตกใจยิ่งนัก

เหมือนหมาจนตรอก แต่ทางรอดยังมี ตั่งซี้มุ่ยมั่นใจว่าองค์หญิงโปรดปรานตน องค์หญิงเป็นถึงลูกรักขององค์ฮ่องเต้ ยังไงก็ต้องมีทางรอดแน่นอน ความมั่นใจยังมี แต่เปาจิ้งก็ไม่ลดละ จึงถึงขั้นต้องแตกหักกับเปาหน้าดำคนนี้ก็ยอม “เปาเฮกจื้อ! (ไอ้เปาหน้าดำ) มึงกล้ากับกูหรือ!”

ท่านเปารวบรัด สั่งทหารซ้ายขวาปลดชุดคลุม และหมวกประจำตำแหน่ง ระหว่างยื้อยุดฉุดกระชากกันอยู่นั้น ขันทีรับใช้องค์ราชบุตรเขย หนีออกจากศาลไปรายงานให้กับองค์หญิงได้ทราบ

องค์หญิงรีบรุดมาจากวัง ขอให้ท่านเปาเล่าความกระจ่างให้ แท้จริงคือมาทวงขอให้ล้างลืมเรื่องผิดของตั่งซี้มุ่ยเสีย

เมียเก่าเมียใหม่มาพบกัน ท่านเปาพยายามให้องค์หญิงทราบถึงความโหดเหี้ยมของตั่งซี้มุ่ย แต่เมื่อความรักบังตา องค์หญิงไม่สนใจ ขอให้ได้ตั่งซี้มุ่ยคืนมา พร้อมกล่าวหาฉิ่งเฮียงโน้ยไม่ขาดปาก

ไม่นานนัก ฮองเฮา ก็เสด็จตามมา ไม่เห็นความยุติธรรมอยู่ในสายตา ขู่ว่าหากไม่คืนตัวตั่งซี้มุ่ยจะนั่งอยู่ในศาลนี้ไม่ยอมไปไหน ดูซิว่าฮองเฮามานั่งอยู่ตรงนี้แล้วเจ้า เปาจิ้งจะทำอะไรได้

สุดท้าย องค์หญิงถึงกับไปเชิญราชโองการจากองค์ฮ่องเต้มา “เจ้าเปาหน้าดำ! องค์ฮ่องเต้ก็คือกฎหมาย เห็นอย่างงี้แล้วเจ้ายังกล้าขัดคำสั่งฮ่องเต้หรือไม่”

คลื่นแห่งอิทธิพลม้วนเกลียวแล้วถาโถมสู่ใต้เท้าเปาจิ้งลูกแล้วลูกเล่า ยิ่งซัดก็ยิ่งลูกใหญ่ขึ้นรุนแรงขึ้น ตำแหน่งราชบุตรเขย องค์หญิง ฮองเฮา รวมถึงราชโองการจากองค์ฮ่องเต้ เปาจิ้งจะตัดสินใจอย่างไร ติดตามตอนจบได้ครับ

หมายเหตุ ชื่อ เปาบุ้นจิ้นที่เรารู้จักกันทุกวันนี้ คือ ชื่อเปาเหวินเจิ้ง ในภาษาจีนกลาง เป็นชื่อเรียกเต็มๆของท่านเปา แท้จริงแล้ว ยังมีชื่อเรียกท่านเปาอีกมาก เช่น เปาจิ้ง(เปาเจิ้ง) เปาแชที(เปาชิงเทียน-เปาฟ้ากระจ่าง) เปาเฮกจื้อ(เปาเฮยจื่อ-ไอ้เปาหน้าดำ…คำนี้ไม่ใช่ชื่อ แต่เป็นคำเอาไว้ด่าโดยเฉพาะ) เรื่องชื่อจีนที่มีหลายชื่อเรียก มีทั้งชื่อจริง ชื่อกลาง ชื่อสมญานาม เป็นปกติของชาวจีนโบราณครับ


0 Responses to “งิ้วคณะไซ้หย่งฮง-เรื่อง”เปาบุ้นจิ้นประหารราชบุตรเขย”(2)”



  1. Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


30 เรื่องล่าสุด

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 45 other followers

Flickr Photos

More Photos

%d bloggers like this: